Część naszego dużego przewodnika: Szlaki PR na Maderze: przegląd jedenastu tras
- Długość
- 1,8 km
- Czas przejścia
- 1:20 h
- Trudność
- średni
- Wysokość
- 16–550 m
- Początek
- Prazeres
- Koniec
- Paúl do Mar
- Opłata
- 4,50 € od osoby (stan 2026-08), rezerwacja przez SIMplifica
PR 19 — Przebieg trasy
Otwórz tę trasę interaktywnie w OpenStreetMap
Jak się idzie
Trasa to niemal ciągły zakos po stromej flance. Historycznie brukowana, dostatecznie szeroka, w miejscach eksponowanych zabezpieczona. Widok na zachodnie wybrzeże jest przez długie odcinki otwarty — a ponieważ idzie się cały czas w dół, ma się go stale przed oczami.
PR 19 — Profil wysokościowy
Profil pokazuje rzecz w jednym obrazie: jedna długa przekątna w dół. To wymaga czego innego niż podejście. Przy ciągłym spadku kolana i uda pracują przeciw grawitacji, a kto nie jest do tego przyzwyczajony, czuje to następnego dnia wyraźniej niż po dłuższej wyprawie górskiej. Kijki mają tu więcej sensu niż niemal wszędzie indziej na wyspie.
Droga powrotna
Samochód stoi na górze, człowiek na dole, 530 metrów niżej. Trzy możliwości:
- Pieszo z powrotem. Ta sama trasa pod górę, dobre półtorej godziny, i kondycyjnie zupełnie co innego niż droga w dół.
- Taksówka z Paúl do Mar. Rozwiązanie najczęstsze; droga nadkłada spory łuk.
- Dwa samochody albo transfery na szlaki.
Kto chce wydłużyć trasę, idzie na dole wybrzeżem dalej do Jardim do Mar i wraca stamtąd przez PR 20 pod górę do Prazeres. Daje to zamkniętą pętlę — z dwiema rezerwacjami.
Paúl do Mar
Na dole leży rybacka wieś, do której długo prowadziła tylko ta droga i morze. Wąskie uliczki, promenada, kilka lokali i jedna z najbardziej znanych fal wyspy dla surferów — więcej w tekście lekcje surfingu.
Rezerwacja
Trasa jest płatna i wymaga rezerwacji przez SIMplifica w oknach 30-minutowych. Przebieg opisuje rezerwacja szlaków.
Częste pytania
Tylko 1,8 kilometra — czy to jest wędrówka?
Na papierze godzina dwadzieścia. W praktyce decyduje nie długość, lecz spadek: 530 metrów w dół jednym ciągiem to dla wielu osób najbardziej męczący kilometr urlopu.
Czy PR 19 nadaje się dla dzieci?
Tak, mniej więcej od ósmego roku życia. Droga jest dobrze utrzymana, ale długa w spadku.
Iść pod górę zamiast w dół?
Możliwe i kondycyjnie uczciwsze, ale latem gorące — flanka jest wystawiona na południowy zachód i prawie nie ma cienia.
Co przy mokrej nawierzchni?
Brukowane zakosy stają się przy deszczu śliskie. Profilowana podeszwa jest obowiązkowa.
