Zachód jest odpowiedzią na deszczowy dzień urlopu. Ponta do Sol nosi słońce w nazwie i statystycznie je również dostarcza: południowo-zachodnie wybrzeże leży w cieniu opadowym: chmury niesione przez pasat północno-wschodni zatrzymują się na górach, zanim tu dotrą. W milimetrach różnica wobec Funchal jest jednak niewielka — Lugar de Baixo notuje około 605 milimetrów rocznie, Funchal około 600. O zachodzie decyduje liczba godzin słonecznych, a nie suchość.
Calheta ma większą z dwóch importowanych plaż piaszczystych — piasek pochodzi z Afryki Północnej, akwen osłaniają dwa mola i dzięki temu można tu pływać także wtedy, gdy otwarty Atlantyk na to nie pozwala. Druga leży w Machico na wschodzie.
Jardim do Mar i Paul do Mar to dwie wsie poniżej stromego wybrzeża, dawniej połączone tylko ścieżką, dziś dostępne przez tunele. W latach dziewięćdziesiątych Jardim do Mar był jednym z najbardziej znanych adresów surfingowych Europy; umocnienie brzegu zmieniło falę, miejscowość pozostała cicha.
Powyżej, na 300 do 600 metrach, zaczyna się sieć levad wokół Prazeres i Ponta do Pargo. Wyżej, na około 1150 metrach, leży Fanal — drzewostan poskręcanych wawrzynów Ocotea foetens, należący do wpisanego na listę UNESCO lasu Laurissilva.
Czas jazdy z Funchal: 35 minut do Ponta do Sol, 50 do Calheta, 60 do Paul do Mar.