Szlaki & lewady2 min czytania

PR 17 Pináculo e Folhadal: cały dzień w terenie

Aktualizacja 2026-09-03

Długość
15 km
Czas przejścia
6:30 h
Trudność
trudny
Wysokość
970–1,490 m
Początek
Lombo do Mouro
Koniec
Encumeada
Opłata
4,50 € od osoby (stan 2026-08), rezerwacja przez SIMplifica

PR 17 — Przebieg trasy

PR 17 Caminho do Pináculo e Folhadal — Lombo do Mouro → Encumeada40040080080012001600Lombo do MouroEncumeada1 km

Dopiero kliknięcie pobiera kafelki z openstreetmap.org — trafia tam Twój adres IP.

Otwórz tę trasę interaktywnie w OpenStreetMap
Mapa: opracowanie własne na podstawie OpenStreetMap (ODbL). Wysokości: EU-DEM przez OpenTopoData. Długość, czas i trudność: visitmadeira.com.

Jak się idzie

Trasa nieustannie zmienia charakter: najpierw otwarte partie wysokościowe z dalekimi widokami, potem odcinki levady na stromych stokach północnych, wreszcie gęsty las wawrzynowy Folhadal, w którym nawet w słońcu pozostaje półmrok.

PR 17 — Profil wysokościowy

PR 17: Höhenprofil, 15.5 km, 966–1549 m1000 m1100 m1200 m1300 m1400 m1500 m0 km2 km4 km6 km8 km10 km12 km14 km1549 m
Profil policzono z modelu wysokościowego o oczku 25 m — pokazuje kształt trasy, nie wartości co do metra.

Profil pokazuje, co oznacza urzędowa klasyfikacja: nie idzie się raz w górę i raz w dół, lecz bez przerwy. W sumie na piętnastu kilometrach zbiera się kilkaset metrów przewyższenia w obu kierunkach.

Po drodze leży kilka nieoświetlonych tuneli, częściowo wilgotnych i niskich. Czołówka jest wyposażeniem obowiązkowym, nie dodatkiem.

Czego ta trasa wymaga

  • Wytrzymałości. Sześć i pół godziny bez skrótu. Po drodze nie ma punktu, w którym dałoby się wygodnie zejść.
  • Pewnego kroku. Odcinki levady na stokach północnych są wąskie, mokre i miejscami niezabezpieczone.
  • Odporności na pogodę. Trasa leży niemal na całej długości po stronie północnej, gdzie jest wilgotno i chłodno także wtedy, gdy Funchal leży w słońcu.
  • Zapasu czasu. Kto rusza o dziewiątej, przy przerwach jest u celu ledwie przed wpół do piątej. Zimą robi się to napięte.

Droga powrotna jest problemem planistycznym

Początek i koniec leżą daleko od siebie, a między Lombo do Mouro a Encumeadą nie ma sensownego połączenia pieszego. Kto zostawi samochód na starcie, wieczorem stoi piętnaście kilometrów od niego.

Przy Encumeadzie zatrzymują się autobusy w stronę Ribeira Brava i São Vicente, ale rzadko i z niepewnymi przesiadkami. Na tej trasie transfery na szlaki albo drugi samochód są praktycznie jedynym czystym rozwiązaniem — dowóz na Lombo do Mouro, odbiór przy Encumeadzie.

To także powód, dla którego PR 17 widuje się wśród idących samodzielnie rzadziej, niż zasługuje na to jej krajobraz.

Rezerwacja

Trasa jest płatna i wymaga rezerwacji przez SIMplifica w oknach 30-minutowych. Przebieg opisuje rezerwacja szlaków.

Przy silnym deszczu lub urzędowym ostrzeżeniu szlak jest zamykany — przy trasie tej długości, z tunelami i levadami na stoku północnym, nie jest to formalność.

Częste pytania

Czy trasę PR 17 da się podzielić?

Nie w sensowny sposób. Po drodze nie ma zejścia z dostępem do drogi.

Jak trudne jest tu „trudne”?

To nie jest trudność alpejska — nie ma wspinaczki ani ekspozycji jak na grani PR 1. To długość, wilgoć i obciążenie ciągnące się przez cały dzień.

W którą stronę iść PR 17?

Od Lombo do Mouro do Encumeady, jak w opisie urzędowym. W odwrotnym kierunku długie podejście wypada na koniec dnia.

Czy na PR 17 warto wziąć przewodnika?

Dla tej trasy wycieczka z przewodnikiem jest najbardziej naturalnym formatem — rozwiązuje przy okazji transport i rozplanowanie dnia, które są tu głównym problemem.